Emily Dickinson vs. mentaal bandwerk

Hallo, van een radiostilte gesproken! We zijn terug van weggeweest. Of toch voor nu. Wat is zekerheid nog waard in deze tijden? Met twee masterdiploma’s op zak, dacht ik tot voor kort dat de wereld aan mijn voeten zou liggen eens ik afgestudeerd was. Of beter gezegd: de werkgevers. 

Nu, een jaar later, zijn er heel wat bubbels doorprikt, harten gebroken (vooral het mijne) en heeft mijn kleerkast al twee stormen van “alles moet weg” doorstaan. Het was een jaar waarin ik jobs uitoefende die te categoriseren zijn als puur mentaal bandwerk*.

Met een steeds diepere zucht, zakte de moed voor het vinden van mijn droomjob me dit jaar meer en meer in de schoenen. Bovenop kwam het besef hoe na├»ef het was geweest te pretenderen de nieuwe Emily Dickinson van onze generatie te kunnen zijn; levend in fysieke isolatie van de buitenwereld, mijn dagen vullende met schrijven en filosoferen en helemaal in het wit gekleed te gaan.

Mijn dagelijkse realiteit staat momenteel loodrecht op die droomwereld. Zo sleep ik mij elke dag naar mijn oersaaie job, in een kantoor dat ik verdenk de dementors uit Harry Potter te herbergen sinds ze Azkaban ontvluchtten, ga ik standaard gekleed in het zwart (in diepe rouw voor het aan diggelen vallen van al mijn dromen en ambities?!) en kan er tussen half 9 ’s ochtends en half 5 ’s avonds met moeite een glimlach af. (Medaille voor leukste collega: check!)

Hoewel dit allemaal zeer #whitegirlproblems lijkt en ik weet dat ik zo mega geprivilegieerd ben: ik heb een job, ik heb kleren, ik kan Harry Potter lezen. Het moet anders. Die droomjob ligt ook ergens voor mij weggelegd (goed verstopt weliswaar). Maar bij deze is mijn zoektocht weer van start gegaan. 

Bye, bye administratie, het is goed geweest. 


Nu de grote hamvraag: what's next?!

--------------------------------
* Onder mentaal bandwerk kunnen onder andere de taken van dag in dag uit nietjes verwijderen uit documenten, papieren inscannen, facturen opstellen en inboeken en het aanhoren van depressieve verhalen van neerslachtige collega's ondergebracht worden.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten