Pagina's

10 januari 2017

De Illusie van Productiviteit


Nadat ik vorige week het statuut van meubilair ontving in de koffiebar om de hoek, heb ik het deze week. Zo. Druk.

Een week met de vingers draaien, gaf me gisterenochtend de energie om weer in actie te schieten.* Zo zijn bij deze al mijn schoenen weer opgeblonken, is er een weekmenu opgesteld om mij vooral niet aan te houden en heb ik het organisch gegroeide beveiligingssysteem op mijn terras naar de glascontainer gesleept.

Daarnaast ben ik voor de honderdste keer weer gestart met Kayla Itsine's BBG programma, zit de koelkast weer volgepropt met lekkers, is mijn haar gewassen, mijn cv nog wat bijgeschaafd en heb ik zelfs gestudeerd voor mijn Franse les op woensdagavond (en ik haat Frans dus een schouderklopje is echt wel verdiend).

We negeren de drie aflevering Suits op Netflix en wauw, zo'n productieve dag.

Met de gedachte dat ik dit allemaal tot voor kort deed in combinatie met een veertigurige werkweek, besluit ik: het leven van de werkende mens is zwaar. 

Evenveel uren in een dag als Beyoncé, maar laten we eerlijk zijn, de kans is gering dat queen B zelf haar schoenen schrobt.

Voor de rest zijn er drie sollicitatiegesprekken ingepland deze week en ik ga zo meteen vertrekken om te gaan speeddaten.

Met werkgevers, mama, geen potentiële schoonzonen.

Adem in. Adem uit. 


---------------------------------------
* Een serieus geval van zeer traag opladende batterijen post-feestdagen

Geen opmerkingen:

Een reactie posten