Pagina's

20 december 2016

Zondagse maandag wordt katermaandag

Na drie weken ben ik veranderd van een persoon die nooit buitenkomt na 20 uur 's avonds in een zombie die wil blijven plakken aan de toog op een zondagavond. Persoonlijk groei wordt dat soms genoemd.*

7u00: nee.

8u00: nee.

9u15: miauw!

10u45: er word raar opgekeken wanneer ik nee knik voor een soy cappuccino en in plaats daarvan naar een gemberthee vraag.

Waarom voel ik mij slecht? 
Alcohol. Ongetwijfeld alcohol. Vermoeidheid, apathie en een vaag gevoel van schuld zijn beslist het gevolg van die drie glazen rood gisterenavond.

Maar dan opnieuw, geen alcohol. Het begin van een kater betekent dat de concentratie van ethanol in het bloed - de alcohol die we waarderen om zijn bedwelmende kwaliteiten - weer nul is, of dat punt snel zal naderen (feitjes rondstrooien is my middle name). Bovendien heb ik na drie weken thuiszitten al de to-do's die ik kon verzinnen afgewerkt en ben ik op het punt gekomen waar ik geen blijf meer weet met mezelf en constant, "ik weet niet wat doen," declameer aan al die horen wil. 

Dankbaarheidslijstjes en "law of attraction"-meditaties die me ervan moeten overtuigen dat ik geen enkele reden heb om me niet supergelukkig te voelen - een dak boven mijn hoofd, meer dan genoeg eten, warm water, een warm bed inclusief kat, verse bloemen, geurkaarsen, vrienden, blabla - drijven het onbestemde gevoel niet uit mijn hart. Het binchkijken van Lovesick en Black Mirror, een paar Italian koffies op de kerstmarkt of kilo's repen Tony's Chocolonely, kunnen mij niet van de vraag verlossen: waartoe, waarvoor en wat moet ik doen met mijn tijd?

Iemand suggesties?

Of een job in de aanbieding?

---------------------
* Voor- of achteruit laten we hier in het midden. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten