Pagina's

5 december 2016

Nodig eens een eenzame uit

Na “wat voor job zoek je precies?” zorgt de vraag “hoe vlot het daten?” momenteel voor een directe aanval van ogen wegrollen en een slecht humeur. De tijd begint echter te dringen om de "man van mijn leven" aan de haak te slagen, niet omdat ik zesentwintig jaar jong ben ("Graag even rekening houden met die biologische klok, schatje!"), maar is de hete adem van de feestdagen in mijn nek te voelen. 

2016 was eens iets nieuw: een heel jaar vrijgezel. Een date hier, een date daar, maar vooral een jaar voor mezelf. Ik heb nog nooit niet zoveel boeken gelezen als dit jaar (34 om precies te zijn en voor zij die hun neus nu optrekken: daar zaten knallers van 900 pagina’s tussen), blijven mijn gelakte keukenkasten vingerafdrukken-vrij (de tip is: laat niemand binnen in je appartement) en weeg ik onopgemerkt 5 kilo meer.

Natuurlijk heb ik ook wat uitschuivers gemaakt. Zo heb ik te veel tijd aan kerels gespendeerd die het niet waard waren en ben ik gestart met Franse les in avondschool te volgen terwijl ik al vanaf het 5de leerjaar van de lagere school een bloedhekel heb aan Frans...

Nee, ik weet ook niet welke kant ik uit wil met deze post.

Misschien alleen zijn tijdens de feestdagen? 

Terwijl mijn moeder er vorig jaar nog de grap van inzag en mij een heuse "Wie wordt de date van Renée?”-advent kalender via Snapchat bezorgde, wordt er dit jaar geen woord meer gerept over kerstfeestjes. 

Bij deze mogen “nodig eens een eenzame uit”-uitnodigingen naar hier verzonden worden. 

Matteo? Nathalie?

Oké, Annemie. Het is goed, ik kom af. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten